Mijn laatste dagen in Guatemala

Hallo allemaal!

Ondertussen ben ik weer een aantal dagen terug in Nederland. Aangezien mijn laatste week in Guatemala enorm druk was, had ik nog geentijd gehad om mijn laatste reisverhalen te typen. Dat heb ik dan ook in Nederland gedaan, zodat iedereen (die erin geinteresseerd is) toch kan lezen wat mijn laatste avonturen daar waren. Ook hoop ik nog wat foto´s op de site te kunnen plaatsen. Hier dus mijn laatste dagen in Guatemala....

Zaterdag 6 augustus.

Het feest op school wasgisterenavond erg gezellig! We hebben lekker veel cake en gebakjes gegeten! Daarnaast was er een kleine talentenshow. Onze leerkrachten hebben een spaans lied gezongen en we hebben moppen in het spaans verteld. Een erg leuke avond. Vanochtend ben ik al vroeg opgestaan om met een groepje studenten van school de vulkaan Chicibal te beklimmen. Dat is een van de kleinere vulkanen in de omstreek en dus voor een onervaren hiker goed te doen! Perfect voor mij dus!Al liep ik de hele tijd voorop in de groep, het viel niet mee. We hebben dik twee uur gelopen voordat we bovenop de vulkaan waren. Zeshonderd trappen naar beneden lag ook het meer van Chicibal. Echt een heel mooi meer om te zien. De mayas houden daar ceremonies en leggen daar bloemen. Na afloop moesten we alleen die zeshonderd trappen weer omhoog. En daar waren we eerlijk gezegd niet zo blij mee. Uitgeput kwamen we weer terug op school aan. Een uurtje later ben ik met Tito, mijn kleine broertje hier, op de motor naar het strand Champerico vertrokken. Een geweldig uitzicht op de motor gehad. En Champerico was een klein paradijsje. We hebben savonds lekker gegeten in een restaurantje aan het water en zijn daarna het einde van de voetbalwedstrijd van Guatemala gaan kijken. En wonder boven wonder, wonnen ze die avond! In het dorp werd daarom een groot feest gegeven. Heel veel vuurwerk en dansen! En voor de rest geen enkele toerist in het plaatsje te zien. Was erg leuk om te feesten onder de locals.

Zondag 7 augustus

De planning was om vandaag vroeg op te staan en de zonsopgang op het strand te bekijken, maar Tito en ik hadden allebei moeite om op te staan, dus dat is er niet meer van gekomen. Na een lekker ontbijtje in het hotel zijn we al vrij snel naar het strand gelopen. Echt heerlijk een dagje relaxen op het strand.Smiddags begon het helaas te regenen, dus we zijn in de regen terug naar huis moeten rijden. Het was erg koud op de motor! En een kwartier voor aankomst in Xela, hadden we opeens geen benzine meer. Daar stonden we dan, zonder benzine in de middle of nowhere. Gelukkig werd ons snel wat benzine aangeboden door een andere vrouw. Doorweekt en ijskoud kwam ik terug in huis. Maar het was de moeite waard. Ik heb een topweekend gehad!


Maandag 8 augustus

Vandaag was ik nog doedmoe van het weekend, dus mijn Spaans liep niet zo vloeiend. Had erg veel moeite om me te concentreren. Daarom zijn mijn lerares en ik een stukje gaan wandelen, in de buurt van de school. Daarna gaan werken in het weeshuis. Daar hadden ze weer een activiteit met dans en muziek, dus ben iets langer gebleven, omdat het zo gezellig was. Daarna met een groepje Nederlandse studenten naar een cafeetje met live-muziek gegaan. De muziekwas niet zo geweldig, maar het was wel een gezellige avond. We zijn nu met vier nederlanders op de school. Is wel fijn om af en toe even in mijn eigen taaltje te kunnen praten.

Dinsdag 9 augustus

Tijdens mijn les heb ik vandaag een bekend Guatemateeks nummer beluisterd. Het lukte me zelfs al vrij aardig om te begrijpen wat er allemaal gezongen werd. Smiddags heb ik vrij genomen van het weeshuis en ben ik met school naar las fuentas gegaan. Dat zijn baden die bestaan uit warm water van een vulkaan. Er waren drie baden van verschillende temperaturen. Echt heerlijk even ontspannen. Alleen hadden we flink wat bekijks. We werden zelfs gevraagd om met Guatematekers op de foto te gaan. Erg apart. Savonds was er een filmavond op school. Maar ik was te moe om er naartoe te gaan. En wilde ook nog wel een avondje thuis zijn. Ik heb die avond lekker lang met mijn familie gekletst en met Tito geluisterd naar Spaanse muziek.

Woensdag 10 augustus.

Vanmorgen zijn we met school een glasfabriek gaan bezichtigen in de buurt van Xela. We konden daar een kijkje nemen in het produceren van allerlei glasproducten. Het bezoekje was zeker de moeite waard! Vond het erg interessant om te zien en heb zelf ook mogen helpen bij het maken van een vaas. Daarna heb ik in het winkeltje een glazen kan voor de Vilma, de moeder van mijn familie hier, gekocht. Smiddags heb ik in een ander klasje in het weeshuis gewerkt. Daar heb ik met verschillende kinderen Spaanse verhaaltjes gelezen. En ik begreep ze ook nog! Was erg trots op mezelf dat ik in die korte tijd toch al zoveel Spaans kan begrijpen. Savonds Salsa-avond! En wat was het weer een topavond! We zijn eerst met ongeveer tien studenten wat gaan eten in een restaurantje in de buurt. En daar hadden ze echt heerlijk eten! Jammer dat ik het pas zo laat heb ontdekt, want heb daar echt een heerlijke pizza gegeten! Daarna zijn we naar La Paranda gegaan, waar we de hele avond gedanst hebben. Wat zal ik het salsadansen gaan missen als ik weer terug ben in Nederland. Als ik tijd heb wil ik misschien ook wel Salsalessen gaan nemen.

Donderdag 11 augustus

Gisteren was het een beetje laat geworden dus was erg moe vandaag. Spaans verliep dan ook wat stroef. Ben daarom met mijn lerares een stukje gaan lopen om er een beetje bij te blijven. En heb haar getrakteerd op een ijs. En aan het einde van de middag zijn we samen cocktails gaan drinken in een restaurantje dichtbij school. Ilse kan namelijk niet bij mijn afscheidsavond morgen op school zijn, dus we hadden besloten om dan maar op een andere leuke manier afscheid te nemen. Op het terras heb ik twee cadeautjes van haar gekregen. Zeven zorgenpoppetjes. Een voor iedere dag, om mijn zorgen van die dag weg te halen. En oorbellen met de munten van Guatemala (quetzales) Erg lief van haar! We hebben samen een erg leuke middag gehad. Daarna ben ik met een groepje studenten een hapje gaan eten bij hetzelfde restaurantje als gisteren. Was ook erg gezellig!

Vrijdag 12 augustus

Vandaag mijn laatste dag in Xela, want morgenvroeg vertrek ik naar Antigua. Voelde me dan ook een beetje verdrietig toen ik opstond. Wil eigenlijk nog lang niet naar huis. Zal Xela gaan missen. Tijdens mijn Spaansles ben ik samen met Ilse nog wat souveniertjes gaan kopen. In een winkeltje dicht bij de school heb ik zoveel leuke sieraden gevonden. Heb er gelijk een heel aantal meegenomen. Daarna in het spaans Ilse bedankt voor alle fijne lessen die ik van haar heb gehad. Wat was het toch een schatje! Na een dikke knuffel en een paar traantjes van ons allebei ben ik ook afscheid gaan nemen van de andere studenten. Het is vreemd dat ik de meeste mensen waarschijnlijk nooit meer zal zien, terwijl ik hier zoveel met hen ben opgetrokken. Vervolgens ook mijn afscheid in het weeshuis. Dat was toch wel erg aangrijpend. De kinderen kwamen me allemaal knuffelen en ze hadden een foto voor me. Savonds diploma-uitreiking op school. De leraren hadden samen een Guatemateeks gerechtje voor ons gemaakt. En na afloop van dit kleine dineetje werd iedereen bij ontvangst van het diploma gevraagd een korte speech in het spaans te geven. Aangezien mijn Spaans nog niet zo uitgebreid is heb ik de leraren in het kort bedankt voor het lekkere eten en de fijne tijd op school. Vond ik al knap van mezelf. Daarna zijn we met een groep studenten cocktails gaan drinken in een cafeetje in het centrum. Na afloop hiervan zijn we nog naar discotheek La Rumba gegaan. Die avond werd daar een salsa/avond gehouden. Ik heb weer heerlijk kunnen dansen op mijn laatste avondje hier. Toch liep de avond wat minder leuk af. Het plan was om een taxi te pakken vanuit het centrum naar huis. Maar een leraar van mijn school stelde voor om me naar huis toe te brengen. Aangezien hij een leraar van mijn school was, leek me dat wel veilig. Maar het tegendeel was waar. Hij bleek zijn handen niet echt thuis te kunnen houden, dus heb hem de hele weg van me af moeten duwen. En als het nog niet erger kon, was net die avond de electriciteit uitgevallen. Dus ik zag nauwelijks een hand voor ogen. Ik heb me een weg moeten banjeren door Guatemateekse mannen die op straat lagen te slapen en tegelijkertijd ook op alle ogen gericht moeten houden op mijn lieftallige leraar. Ik had me niet eerder onveilig gevoeld in Guatemala, maar deze avond was ik toch echt superblij toen ik weer thuis was.

Zaterdag 13 augustus

Het afscheid van de familie viel vandaag zwaar. Ik heb stiekem een traantje weggepinkt, want wat was mijn familie hier geweldig! Ik werd flink geknuffeld en heb een cadeautje gekregen. Een tekst in Spaans voor een speciaal persoon. Moeder Vilma heeft me een beetje uitgelegd wat er stond. Daarnaast had ze ook een persoonlijk briefje geschreven om me te bedanken voor mijn bezoek. Echt heel lief! Op het briefje stond dat zealtijdaan me zullen denken en dat mijn vrienden en familie hier ook altijd welkom zijn.Het is een mooi aandenken aan mijn tijd hier. Na mijn afscheid ben ik met Ruthie vertrokken naar Antigua. Na een reis van vier uur kwamen we aan bij ons hotel. Daarna zijn we stad gaan verkennen. Hier in Antigua is het een stuk toeristischer dan in Xela. In het centrum zijn veel restaurantjes en gezellige barretjes te vinden. En de meeste mensen spreken ook wel een woordje Engels. We hebben een kaart bij het hotel gevraagd en zijn gaan lopen. En wat zijn er hier veel mooie dingen te zien. We hebben drie uur rondgelopen en veel kerkjes en ruines bezocht, die stuk voor stuk erg indrukwekkend waren. Het mooiste was toch wel de kerk San Fransisco. Een prachtige bezienswaardigheid met mooie ruines. Vervolgens zijn we terug gegaan naar het hotel om ons even op te frissen. Savonds veel regen en we zijn daarom met een kleine tuctuc terug naar het centrum gegaan. Op aanraden van andere studenten zijn we naar het cafe No Se geweest. Daar was het erg gezellig. Nachos gegeten en flink wat cocktails gedronken. Lichtelijk aangeschoten zijn we die nacht terug naar het hotel gelopen. Wat was het een gezellige avond!

Zondag 14 augustus

Mijn laatste dag in Guatemala. Vanochtend ben ik met Ruthie gaan ontbijten in een restaurantje naast het hotel. Daar hadden ze een heerlijk ontbijtbuffet. Daarna was het plan om een bergje te gaan beklimmen om vanuit daar het uitzicht over de stad te bekijken. Onderweg werden we aangesproken door een inwoner van Antigua. Hij vertelde echter dat het niet veilig was om met twee meiden alleen daar op pad te gaan, omdat er veel overvallen plaatsvinden op dat stuk. Op zijn aanraden zijn we dan ook maar omgedraaid en verder door de stad gaan lopen. We hebben weer veel kerkjes en ruines gezien. Heel bijzonder was het Paseo de los Museos. Een museum waar van alles te zien is... kunst, handwerk, ruines, tuinen en een prachtig hotel. We hebben hier zeker wel twee uur rondgehangen. Daarna zijn we naar een grote markt gelopen. Maar Ruthie en ik voelden ons hier allebei niet op ons gemak. Mensen sleurden je mee naar hun kraampje om maar iets te kunnen verkopen. Na een half uurtje hadden we er genoeg van en zijn we vertrokken. Helaas begon het toen flink te regenen. Doorweekt kwamen we terug in het hotel. Maar na een lekker warme douche konden we er weer tegenaan en zijn we naar een mexicaans restaurantje gegaan. Het was een gezellige laatste avond!

Maandag15 augustus en dinsdag 16 augustus

Vanochtend al om drie uur opgestaan voor mijn lange reis naar huis. Om vier uur kwam een privebusje me bij het hotel ophalen. In het busje gekletst met een Italiaanse danser, die hier was voor zijn werk. Om vijf uur kwam ik aan op vliegveld Guatemala City. Vanaf daar ging de reis eigenlijk vrij snel. Om zeven uur vertrok mijn vlucht naar Houston. In het vliegtuig heb ik gesproken met een meisje uit Amerika en een jongen uit Guatemala, die beiden naast me zaten. We hebben de hele reis aan een stuk door gekletst. Daarna op vliegveld Houston pizza gegeten en een lekker luchtje gekocht. Mijn laatste vlucht ging vrij snel, want heb bijna de hele vlucht geslapen. Ik had nog een slaaptablet en die zorgde er wel voor dat ik aan een stuk door heb kunnen slapen. Ik werd wakker bij het ontbijt en daarna was ik in een uurtje terug in Nederland. Toen ik eenmaal mijn koffer had en de gate uitliep zag ik helaas geen bekenden. Wat bleek... mijn ouders stonden bij een andere gate. Het gatenummer op de borden klopte niet. Na een half uurtje kreeg ik dat in de gaten en heb ik ze dan ook uiteindelijk gevonden. Op weg naar huis honderduit gekletst over al mijn avonturen inGuatemala. Eenmaal thuis geen tijd om gelijk te rusten, want ik had een afspraak bij Movare. Ik mocht mijn contract tekenen!!! Een mooiere thuiskomst kon ik eigenlijk niet hebben.

Iedereen bedankt voor het lezen van al mijn verhalen. Gaf me een heel fijn gevoel om te weten dat zoveel mensen geinteresseerd waren in hetgeen ik allemaal in Guatemala heb meegemaakt! En natuurlijk ook bedankt voor alle leuke reacties!Een aantal vrienden en familie heb ikal kunnen bezoeken, maarhoop derestvan jullie ook snel te zien, om al mijn verhalen mee te delen.Dus laat de telefoontjes maar weer komen... ben immers nu weer bereikbaar ;-) Veel liefs, Anniek

Vamos a la playa

Dinsdag 2 augustus.

Vandaag weer vroeg op... vuurwerk voor mijn deur... dus weer een jarige! Vader Alberto deze keer! Dus moest vandaag weer op zoek naar een cadeautje. Mijn lerares Ilse stelde voor om tijdens mijn Spaansles een cadeautje te gaan zoeken. Zij wist wel een winkel waar ik veel spullen voor mannen kon vinden. Ik heb daar een portemonnee en een pen gekocht. Ik kwam er gelijk achter dat mijn lerares echt een enorme winkelfanaat is. Bij bijna ieder winkeltje stonden we stil om de etalages te bekijken. Ze past dus geweldig bij mij! En vader waszo ontzettendblij met zijn cadeau. Ik kreeg gelijk een dikke knuffel. Smiddags weer in het weeshuis gewerkt. Deze keer met een aantal gehandicapte kinderen. Was wel moeilijker om dingen duidelijk te maken. Zeker als je de taal ook nog niet goed spreekt.
Savonds een rustig avondje. Ben alleen even met Tito weg geweest om tortillas te kopen. Die zijn hier trouwens superlekker! Ben echt dol op het eten hier!


Woensdag 3 augustus

Mijn spaans gaat iedere dag vooruit! Deze week ben ik bezig met de verledentijd van werkwoorden. Erg moeilijk, want er zijn zoveel uitzonderingen.
Vanavond Salsa-avond! Hier is woensdagavond DE stapavond! Er zijn dan gratis salsalessen in een cafe hier. Ik ben met Ruthie, Phil (engelse student) en Tito pizza gaan eten en daarna gaan stappen. Het was een topavond! De sfeer daar is echt super! Iedereen, ook de jongens, staan te dansen op de dansvloer. En je hebt hier heel gemakkelijk een danspartner. Vandaag hebben een aantal jongens een breakdance-show gegeven. Echt te gek! En lekkere aardbeien-margaritas gedronken!


Donderdag 4 augustus

Tijdens Spaansles hebben we drie gastsprekers uit Spanje en Argentinie op school gehad. Zij hebben een hele reis door Mexico gemaakt en hebben ons filmpjes laten zien over het levendaar en uitleg gegeven over nieuwe ontwikkelingen.Ik heb er niet veel van begrepen, want alles was in hetSpaans. En zevertelden zo snel. Mijn lerares had geen tijd om alles te vertalen.
Smiddagswas het erg mooi weer, dus heb met de kinderen lekker buiten kunnen spelen. We hebben gevoetbald engebasketbald. En heb twee meisjes wat engelse woordjesgeleerd. Savonds met watandere studentengekletst in het internetcafe.Er is ook weer een nieuwe nederlandse student bijgekomen. De derde op school. Dus kan gelukkig soms nederlands praten. Dat is echt fijn, wanthet kan soms best vermoeiend zijn om de hele dag een andere taal te spreken. En mijn lerares is ook blij, want zij is echtdol op Nederlandse mannen. Zij vindt ze zo knap.


Vrijdag 5 augustus

Ben vandaag met mijn lerares naar de markt geweest, Vanavond is feestavondin de school en we hebben een toetjes-buffet. De school zorgt voor drank en de studenten voor verschillende deserts. Aangezien ik geen tijd heb om zelf iets te maken, ben ik met mijn lerares naar een bakkerij bij de markt een chocoladecake gaan halen. Het was een flinke wandeling, maar wel erg gezellig, Mijn lerares is een echte roddeltante. Ze wist over bijna alle mensen op straat wel iets te vertellen. En ze heeft me vandaag voorgesteld aan twee neven van haar. Volgende week gaan we misschien samen cappuchino drinken. Daarna nog even wat Spaans geoefend, maar vooral veel gekletst over mijn weekend. Ik ga morgen met een groep van acht studenten naar Chicibal. Daar gaan we een vulkaan beklimmen en genieten van het uitzicht aan het meer. Ik kom ergens in de middag terug en vertrek dan gelijk met Tito naar het strand. We gaan daar met de motor naartoe en blijven een nachtje in een hotel logeren, Misschien dat er ook nog een aantal andere studenten komen, maar die zie ik dan waarschijnlijk pas op zondag. Ik heb er al erg veel zin in! Maar nu eerst lekker feesten op school!

Iedereen trouwensweer bedankt voor de vele reacties!Vind het erg leuk om watvan jullie te horen! Heb helaas geen tijdom iedereen een reactie terug tegeven. Maar zal dat zeker doen als ik terug ben in Nederland.

Heel veel liefs,

Anniek

Hotels met een supermooi uitzicht op het meer, heerlijke restaurantjes, Cocktails en tequila's.... en allemaal zo goedkoop... wat wil je nog meer?

Donderdag 28 juli

Vanmorgen had ik wat last van mijn buik. Denk dat het eten van het indiaas restaurant me slecht is gevallen. Tijdens mijn lunch bij de familie heb ik dan ook niet veel gegeten. Ik heb moeder in mijn beste Spaans kunnen uitleggen wat er aan de hand was en ze sprong gelijk op om een kruidenthee voor me te maken.
Smiddags ging het gelukkig beter. Het was weer een fijne middag in het weeshuis. De kinderen hadden met hun lerares een ketting voor me gemaakt met kralen en een hart in het midden. Ik kreeg dit cadeau omdat ze zo blij waren dat ik hen kwam helpen. Zo lief!! Het geeft echt zo'n goed gevoel om iets voor anderen te kunnen betekenen en als dat gewaardeerd wordt dan voeltdat dubbel zo goed!
Aan het einde van de middag heb ik samen met Liz, Warren en Ruthie een tripje voor komend weekend geboekt. We gaan opnieuw naar het meer Atitlan, omdat we daar nog andere dorpjes willen bezoeken. En het was daar zo fijn dat we niet kunnen wachten om weer daar tijd door te brengen.

vrijdag 29 juli

Vandaag nog steeds last van mijn buik, dus ben met mijn lerares naar een apotheek geweest om een medicijn te halen. Na school gelijk naar huis gegaan om te lunchen. Heb een lift op de motor van Tito gekregen, dus hoefde dit keer niet het hele stuk te lopen. Vervolgens snel mijn lunch opgegeten en mijn spullen gepakt voor het weekend. Vanmiddag vertrokken naar San Pedro samen met Liz, Ruthie en Warren. Savonds heerlijk gegeten bij een gezellig restaurantje aan het water en genoten van het mooie uitzicht.

Zaterdag 30 juli

Ik voel me vandaag weer een stuk beter. Het zonnetje schijnt al als ik de gordijnen opentrek. Dit moet wel een goede dag worden. Ontbijt gehad in een klein restaurantje aan het water. Voor maar liefs drie euro heb ik mijn buikje vol gegeten en een kop thee gehad. Daarna zijn we gaan bekijken wat we die dag wilden gaan doen. Ons eerste plan was om de volkaan te gaan beklimmen, maar dat duurt erg lang en daar was het vandaag bovendien te warm voor. Dus hebben we uiteindelijk besloten omte paard de bergen in te trekken. Ik had vorige week al paardgereden in San Pedro, maar vond het zelf niet erg om nog een tochtje te maken. Savonds zijn we vertrokken naar Santa Cruz, een ander dorpje aan het meer. In ons hotel was die avond een bbq, dus we hebben ons buikje weer lekker vol gegeten. Vervolgens tequilas en wodkas gedronken. Was een erg komische avond, want we hadden allemaal wat diep in het glaasje gekeken.

Zondag 31 juli

Vannacht is Warren erg ziek geworden. Hij had enorme koorts. Aangezien hij op mijn kamer sliep, heb ik bijna geen oog dicht gedaan. Zondag was ik dan ook doodmoe. Omdat we Warren zo niet alleen in het hotel wilden laten, zijn we een beetje in de buurt gebleven en hebben we niet echt veel kunnen doen die dag. We hebbenop het terras aan het meer gezeten en hebbenvervolgensbij een restaurantje aan het meer gegeten. Later werd Ruthie ook nog ziek, dus we zijn in een busje met zieke mensen terug gereden naar Xela. Eenmaal aangekomen bij mijn gastgezin was de moeder van mijn gezin ook ziek. Zij had ook al koorts. Nu maar hopen dat ik genoeg weerstand heb, om zelf niet ziek te worden. Savonds moest ik nog al mijn huiswerk doen voor Spaans, zes kantjes. Ik weet dat het nodig is om spaans te leren, maar mijn hoofd stond er niet meer erg naar. Gelukkig steld Tito voor om me te helpen met mijn huiswerk. We hebben samen een uur geblokt en toen was ik klaar.

Maandag 1 augustus

Wat vliegt de tijd. Ben al op de helft van mijn trip. Heb het zo naar mijn zin hier, dat ik er nog niet aan wil denken dat ik over twee weken alweer naar huis ga. Vandaag heb ik een nieuwe lerares voor Spaans gekregen. Haar naam is Ilse. Een leuke vrouw, die veel over haar gezinnetje vertelt. Mijn Spaans wordt al steeds beter. Ben nu met de verleden tijd van werkwoorden bezig. Dus ik kan al een beetje in het spaans vertellen wat ik in het weekend heb gedaan. Smiddags ben ik weer gaan werken met de kinderen in het weeshuis. Wat zijn het toch een schatjes daar. Ik krijg altijd een heel erg hartelijk welkom van de kinderen als ik het weeshuis binnen stap. En ook de mensen diedaar werken zijn super aardig. Vandaag heb ik met een aantal kinderen in spaanse boeken gelezen. Vaak wist ik niet waar het hele verhaal over ging, maar de kinderen vonden het al leuk dat ik naast hen zat en met hen mee las. Savonds een rustig avondje en lekker vroeg naar bed. Bijkomen van het weekend.

Jumping of the rocks!

Woensdag 20 juli

Vanmorgen ben ik zo enorm geschrokken. Om half 6 was er vuurwerk bij het huis van mijn gastgezin. Tito, de zoon van mijn gastfamilie, is vandaag jarig en hier is het dan gebruikelijk om smorgens vuurwerk af te steken.
Omdat ik toch al vroeg wakker was, heb ik nog maar even Spaans gestudeerd. Daarna al vroeg ontbijt gehad. Ik krijg zoveel te eten al smorgens... vandaag pannekoekjes met aardbeien, brood en cornflakes. Ik probeer de moeder van mijn gastgezin iedere keer uit te leggen dat ik niet zoveel eet, maar volgens mij begrijpt ze me niet echt. Dus ik probeer maar netjes mijn bord leeg te eten. Ik denk dat ikhier zeker weleen aantal kilos bijkom van al het eten.
Vervolgens weer naar school gegaan omSpaans te leren. De taal blijft zo moeilijk....Ik kan nog niet echt hele zinnen maken. Maar gelukkig heb ikna schooltijd altijd Rochelle om meheen. En zij kan wel een beetje spaans spreken.
Tijdens mijn lunch bij mijnfamilie vandaag hadden we chocoladecake omdat Tito jarig is. Tito en ik kunnen het erggoed met elkaar vinden en praten veel en hijvroeg me daarom om smiddags met zijn vrienden samenzijn verjaardag te vieren. Maar ikhad helaas al afgesproken om in het weeshuis te gaan werken.
Na het werk ben ik met Rochelle een cadeautje gaan zoeken voor Tito. We hebben een chocolaterie gevonden die echt heerlijke chocola verkoopt, dus heb hem een doosje met verschillende chocolaatjes gekocht. Hij was er erg blij mee.
Savonds heb ik nog even met moeder en vader een klein gesprekje in het spaans gevoerd. Het was nog veel handen en voeten werk, maar zij vertelden mij dat ik voor die drie dagen dat ik spaans heb gehad al veel kan zeggen.

Donderdag 21 juli

Vandaag eigenlijk een normale dag gehad.Smorgens spaansles, smiddags gewerkt inhet weeshuis endaarna metRochelleeen stukje gelopenen boodschappen gedaan. Daarna ben ik de hele weg naar huis vergezeld door een jongen uit Xela. Hij was erg opdringerig en wildemij Salsalessen aanbieden. En hij bleef maar met mij meelopen. Denk dat ik te aardig ben... Hier krijgen Europese en Amerikaanse vrouwen heel veel aandacht. Op mijn weg van en naar school is het heel normaal dat op z'n minst vijf auto's toeteren, heel veel jongens me proberen aan te spreken en dat ze naarme fluiten.Hetis leuk om aandacht te krijgen, maar hier heb ik het gevoel dat er de hele tijdnaarme gekeken wordt enal die aandacht is soms erg storend.Maar raak er nu een beetje aan gewend en probeer het te negeren. Maar ik verheug me heel erg op morgen! Dan ga ik met Rochelle en nog drieAmerikaanse studenten naar Lago Atitlan. Het moet daar zo mooi zijn.Kan niet wachten tot ik kan gaan.Ookga ik morgen skypen met mijn ouders. Het zalfijn zijn omweer evenNederlands te kunnen spreken,want ik spreek hier alleen maarEngels ofSpaans.

Vrijdag 22 juli

Vanmorgen was ik al vroeg wakker.Ik moest mijn spullen inpakken voor het weekend weg endaarnaal mijn andere spullen. Ikheb vandaag namelijk een nieuwe kamer gekregen. Eenstudent is vandaag weer naar huis vertrokken, dus ikmag nuhaar kamer hebben.En die is zoveel beter! Ik heb mijn eigen badkamer en toilet en een tweepersoonsbed.Dat is zo fijn, want nuhoef ik smorgens niet meer op dedouche te wachten. Ik wilde vandaag eigenlijk ook met mijn lerares naarMarimba muziek gaan luisteren. Een activiteit die doorXelas Maya, mijn spaanse school, wordt georganiseerd. Helaas ginghet op het laatste moment niet door. Ik heb wel heel langmet mijn ouders gekletst op skype.Het was fijn om ze weer even te spreken. Envanmiddag eindelijk vertrokken naar Lago Atitlan! Het waseen reisvan twee uur door de bergen. Ben erg wagenziek geworden, maar het wasde moeite waard.Het is daar zo mooi! Lago Atitlan is zeker een van de mooiste plekken die ik ooit heb bezocht! Bekijk zeker even mijn foto's. We kwamen in de avond aan inPanajachel, een dorpje rond het meer vanAtitlan.Een erg gezellig dorpjemet eenmarkt, waar allerlei lokale spulletjes worden verkocht. We zijn gaan etenin een restaurant aan het meer, met een super uitzicht! Daar hebben welekkere cocktailsgedronken.Cocktails zijnhier zo goedkoop, hooguit 3 euro!

Zaterdag 23 juli

Verjaardag van mijngrotezus, waar ik helaasbij kon zijn. Maar heb wel aan je gedacht, zussie! Vandaag was zo'nonvergetelijke dag!! We zijn smorgensmet de boothet meer overgestokenomSan Marcuste bezoeken.En wat was het mooi daar. Kevin bedankt voor de tip!Het is een klein dorpje, waar nog weinig toerisme is en zoveel natuur.De drie andere studenten,Warren, Ruthie en Lizzie, hebbenhier een hotel geboekt, omdat zij hier wilden blijven.Rochelle en ik wildenliever in Panajachel blijven, omdat daarsavonds meer te doen is en omdat we geen zin hadden om weer met onze spullen te slepen. Eenmaal een hotel gevonden, zijn we de omgeving gaan verkennen.We zijn bij een natuurgebied aangekomen,met een schitterend uitzicht op het meer. Daar wasook een plek waar jongeren van de rotsen springen!! Omdat we ons niet wilden laten kennen, zijn wij ook van derotsen gesprongen! Je leest het goed, ook ik heb me over mijn angst heen gezet en ben van de rotsen af het meer in gesprongen!!Wauw,het was zo eng, maarhet gaf ook zo'n kick!!! Daarnahebben we samen in het zonnetjelunch gehad. Het is hier zo'n lekker weer! Een stuk warmer dan in Xela en geen regen! Vervolgenszijn Rochelle en ik met de boot naar San Pedro gegaan, een ander dorpje aan het meer.Hier was het wat rustiger dan in Panachel, maar we hebben er heerlijk even rondgelopen. We konden niet lang blijven omdat de laatste boot om vijf uur terug ging. Savonds hebben we pizza gegetenin eenrestaurant in Panachel encocktails gedronken in hetHard rock cafe. Het was een topdag!

Zondag 24 juli

Vandaag zijnRochelle en ik alweer vroegvertrokken naar San Pedro. We hebben daar drie uur lang paard gereden. Onze gids bracht ons naar allerlei mooie plekken. We zijn bij een strandje aan het meer geweest en hebben verschillende bijzondere planten en bomen gezien, waaronder bananenbomen,plantjes waar notenaangroeien en koffieplantages. Ook hebbenwe de mooiste uitzichten op het meer gezien! Daarna zijn we naarSantiago gegaan, een ander dorp aan hetmeer.Hier was een grote markt,alleen de verkopers waren erg opdringerig.Ze besprongen zelfs bijna de boot om spullen te verkopen. We hebben daar weer lekkergegeten en moesten daarna alweer snelgaan. Om vijf uur vertrok ons busjeterug naar Xela. Deze keer ben ikgelukkig nietwagenziek geworden.Eenmaal aangekomen in Xela, was mijn gastfamilie zo blij om me weer te zien. Zestondenal voor het huis te wachten en wilden megelijk helpen met al mijn spullen. Ze zijn zo gastvrij. Echt leuk om zo thuis te komen!We hebben aan tafel wel een uur gekletst over mijn weekend en ik hebhen al mijn fotoslaten zien.Daarna heb ik nog even met Tito gekletst. Hij heeft beloofd me binnenkort op de motormee te nemennaar het strand. Super!!

Maandag 25 juli

Eindelijk begin ik een beetje spaans te praten! Ik kan al kleine zinnetjes maken!En ikversta ook steeds meer!Het geeft zo'n fijn gevoel om eindelijk een beetjemet mensen te kunnen communiceren. Smiddags weer in het weeshuis gaan werken. Het onderwijs dat de kinderenhier krijgen is zo beperkt. Een meisje van 12 was bijvoorbeeld bijna de hele middag alleen maar bezig met het overschrijven van een tekst. En andere kinderen van haar leeftijd warenbezig methet inkleuren van letters. Zo jammer. Ik hoop dat mijn Spaans snel goed genoegis om wat meer met hen te kunnen doen. Na mijn werk in het weeshuis ben ik naar het internetcafe gegaan om mijn mailtjes te lezen en al jullie berichtjes. Zo leuk om zoveel berichtjes te krijgen! Dat geeft me echt een goed gevoel! En ik heb met Rochelle foto's uitgewisseld van ons weekendje weg. We hebben zoveel mooie foto's gemaakt!

Dinsdag 26 juli

Vandaag was een feestdag in hetweeshuis.We hebben de verjaardag gevierd van alle kinderen die in juli jarig waren. Echt zo leuk! Er kwam eengroepje mensen optreden. Zo was er een goochelact, heelveel muziek en dans en kregen de kinderen allemaal snoepjes en taart. Geweldig om de kinderen hier zo blij te zien!De kinderen die hier in het weeshuis zitten hebben het zozwaar. Veel van hen zijn hier omdathun ouders geweldadig waren,drugsgebruiken en/of de kinderen gewoonweg nietmeer willen hebben. De kinderen kunnen daarom ook heel emotioneel zijn envragenveel om liefde en aandacht.Ikhoorde vandaag dater in het weeshuis ongeveer 70 kinderen wonen. Ik zieervaak maar een stuk of 20, omdat de andere kinderen in andere klassen of groepen verblijven. Namijn werk ben ik met Rochelle cadeautjes gaan kopen voor haar familie. Zij gaat namelijk donderdag weer naar huis. Ik zal haar zogaan missen, want zij is toch wel mijn beste vriendinnetje over hier. We hebbeniedere dag samen doorgebracht, dus het zal vreemd zijn zonderhaar. Gelukkig leer ikhier steedsmeer mensen kennen.

Woensdag 27 juli

Vandaagben ik tijdens mijn Spaans les met mijn leraresYadira naarMarimba-muziek gaan luisteren.Het wastypische muziek uitGuatemala.De muziek klonk erg goed en na het kleine concertje mochten we zelf ook proberen de instrumenten te bespelen.

Smiddags heb ik mettwee kinderenin het weeshuis huiswerk gemaakt.Kinderen van 11 elf jaar die als huiswerkde tafels 1 t/m 5 op een getallenlijn moesten tekenen. Het is als lerares erg triest om te zien hoe laag het onderwijsniveau van de kinderen hier is.

Savonds zijn we met een groep studenten een hapje gaan etenin een indiaas restaurant. Tito, de zoon van mijn familie, is ook mee gegaan.Na het etenzijn we met z´n allen op stap gegaan. In het danscafe hebben we gratis salsales gehad en daarna was iedereen vrij om de dansvloer op te gaan. Het was erg gezellig. We hebben heel veel gedanst en lekkere mohitos gedronken. Helaas kon ik niet te lang blijven, want de volgende dag moest ik weer vroeg op voor mijn spaansles.

Mijn eerste dagen in Guatemala

Hallo allemaal,

Hier mijn eerste verhaal vanuit Guatemala.

Zaterdag 16 juli

Het was zaterdag een lange reis om hier te komen en ik had gedacht dat ik me wel alleen zou voelen. Maar ik heb tijdens mijn reis met heel veel mensen gesproken. Het is verrassend hoeveel mensen er open staan voor een gesprek. Nu ik alleen reis valt me dat pas op.
De reis begon trouwens iets minder goed, want ik ben mijn telefoon vergeten in Nederland. Mijn ouders hadden een telefoontje gepleegd met mijn tel en omdat we ons opeens moesten haasten zijn we hem vergeten in mijn tas testoppen.Waarschijnlijk zal ik hier toch niet kunnen bellen, dus zo erg is het niet.Was alleen bang dat ikmijn hotel niet kon bereiken, wanneer er niemand zou staan omme op te halen van het vliegveld. Maargelukkigwerd ik netjes opgehaald door twee jongens van het hotel. Zij vertelden datikdie nacht een kamergenootje zou hebben.Een meisje uitde VS diede volgende morgenook met mij mee naar Xela is vertrokken.Zijheeft ook Spaans lessen op de talenschool in Xela. Dus heb de hele reis naar Xela gezellig met haar kunnen optrekken.

Zondag 17 juli

Eenmaal aangekomen in Xela werd ik opgehaald door mijn gastgezin bij de talenschool. In het begin voelde het een beetje onwennig, omdat ik nog geen Spaans kan spreken en zij geen woord Engels. Maar het is daar een drukke en gezellige boel. Moeder Vilmais huisvrouw en kan echt heerlijk koken. Ik krijg drie flinke maaltijden per dag, veel meer dan dat ik thuis eet. Vader Albertoheeft een bedrijf aan het huis. Hij repareert oa motoren en auto´s. Zijn personeel loopt ook constant door het huis. Ze zijn beide hartstikke aardig en kletsen veel tegen me. Ik vind het jammer dat ik ze nu vaak niet kan verstaan en niets terug kan zeggen. Zij hebben twee zonen. Met een van hen klets ik veel, want hij spreekt ook Engels. Dat is wel fijn, want ik kan hem zo van alles vragen en hij vertaalt wat ik te zeggen heb, naar zijn ouders. Ook hebben ze een hele leuk jong hondje van nog geen jaar oud, dat de hele dag achter me aan loopt. In het gezin zijn nog twee andere studenten. Ze komen allebei uit de VS en zijn al langere tijd hier. Met hen kan ik gelukkig ook veel Engels spreken. En ik heb hier al een vriendje. Het buurjongetje van vier komt constant over de vloer.Bij de eerste ontmoeting heb ik hem een stickervelletje gegeven en daar was hij heel blij mee. Moeder zegt dat hij nu niet uitgepraat raakt over mij en constant vraagt waar ik ben. Hij noemt me Niek en praat aan een stuk door in het Spaans tegen mij. Is wel grappig wantmetmijn paar woordjesSpaans kan hij ook nietveel. Na alle ontmoetingen was ik erg moe en ben ik even op bed gaan liggen. Daarna kwam een van de zonengezellig even een babbeltje met me maken. In het midden van het gesprek viel opeens alle stroom uit. Schijnt hier wel vaker te gebeuren, vertelde hij. Snachts heb ik niet echt goed kunnen slapen, want ik hoorde veel geluiden in het huis. De zoon in de kamer naast me heeft tot laat Spaanse tv gekeken en maakte me smorgens alweer om vijf uur wakker met muziek van Eminem. Ik hoop niet dat iedere nacht zo is.

Maandag 18 juli

Vandaag heb ik mijn eerste Spaans les gehad. Het was een les van vijf uur en erg intensief. De school heeft een knusse binnenplaats en daar zit ik met mijn lerares aan een tafeltje Spaans te oefenen. Ik heb vandaag vooral veel grammaticaregels gehad en geleerd hoe je een eenvoudig gesprek kan voeren. Ook heb ik wat huiswerk mee naar huis gekregen om te oefenen. Dacht ik dat ik hier op vakantie was.... Vervolgens even in het gastgezin gaan eten. Zij wonen op loopafstand van school, dus dat is wel gemakkelijk. Alleen moet het dan niet heel hard gaan regenen. Ik heb vanmiddag een hele plensbui over me heen gekregen. Het schijnt hier heel veel te regenen in de middag en avonduren. En dan niet een beetje, maar echt flinke buien... regenlaarzen waren misschien geen slecht idee geweest...Smorgens en tussen de regenbuien door kan de zon wel goed schijnen, dus danis het hier wel lekker.

Vanmiddag ben ik met de baas van de school naar het weeshuis Hogar Temporal geweest. Ik heb daar rond kunnen kijken en afgesproken dat ik morgen begin met werken daar. Het weeshuis ligt op vijf minuten loopafstand van mijn gastgezin, dus dat is wel fijn. Hierna heb ik afgesproken met Rochelle (de Amerikaanse student, waarmee ik samen al naar Xela ben gereisd) We hebben afgesproken om deze week wat dingen samen te doen.Dat is voor ons allebei gezelliger. Vandaag hebben we een poging gedaan om geld te pinnen. Maar dat gaat hier nog al moeilijk. Veel banken zijn corrupt en willen je geld stelen. We zijn naar een bank gegaan waar andere studenten ook hun geld halen, maar daar werkte onze pas niet. Morgen gaan we het hier nog eens proberen.

Dinsdag 19 juli

In de ochtend heb ik weer Spaans les gehad. Het is zo moeilijk! ik hoop dat ik snel vooruit ga, want het kost een hoop energie. En in de middag ben ik de eerste keer gaan werken in het weeshuis. In het weeshuis hebben ze verschillende klasjes. In een van die klasjes heb ik vaak geholpen. In die klas zitten ongeveer 10 kinderen van 5 tot 12 jaar. Heel anders dan in Nederland. Ik heb met de jongste kinderen fruit getekend en met de oudere kinderen basketbal gespeeld. Dat was erg leuk! Het is alleen nog moeilijk om met de kinderen te communiceren.

Om vier uur was ik klaar metwerken en ben ikterug naarschool gegaan om daar Rochelle te treffen.En vandaag hebben we gelukkiggeld kunnen pinnen! Wehebben wat boodschappen gedaan enzijn naar de markt gelopen. Ook hebben we een weekendtripje geboekt naar Lake Atlitlan. Dit is een meer tussen de vulkanen en moet erg mooi zijn. We vertrekken of vrijdag in de middag of zaterdagmorgen. We blijven daar overnachten en komen zondag weer terug. Ik heb erg veel zin om er lekker een weekendje uit te gaan, want ik heb nu niet veel tijd om dingen te bezichtigen. Ik zal volgende week ook wat foto's op de site plaatsen.

Omdat het hier al heel vroeg donker is, rond19uur hebben we niet lang tijd om iets leuks te ondernemen.Hier ishet namelijk niet veilig om als Europees meisje alleen door hetdonkerop straat telopen.Veel meisjes worden lastig gevalen of beroofd.Erg jammer, want zokunnen we niet echt veel ondernemen in de avonduren. Maar meestal ben ik tegen 19 uur al erg moe.Ik slaap hier niet zoveel, omdaterlaat in de avond veel geluiden zijn eniedereen hier tegen vijf uur in de morgen opstaat.

Iedereen bedankt voor de cadeautjes, telefoontjes, smsjes, mailtjes en de leuke reacties op mijn eerste verhaal.Als ik me alleen voel is het fijn om berichtjesvan thuis te lezen...

Tot mijn volgende verhaal!

Liefs,
Anniek

Nog twee dagen....

Hallo allemaal,

Het iseindelijk bijna zover! Over twee dagen vertrek iknaarGuatemala.

Na een lange reis(van ongeveer 17 uur) zal ik zaterdagavond rond 21 uur lokale tijd (4.00 Nederlandse tijd) aankomen in Guatemala. Daar zal ik opgehaald worden door een mevrouw van het hotel in Guatemala City, waar ik de eerste nacht verblijf. De volgende dag zal ik al vroeg vertrekken naar Xela, mijn uiteindelijke verblijfplaats. Hier zal ik een maand lang bij een Guatemateeks gezin verblijven.

Van maandag tot en met vrijdag krijg ik in de ochtenden Spaanse les en ga ik in de middagen vrijwilligerswerk doen. Samen met de talenschool zal ik verschillende vrijwilligersprojecten gaan bezoeken en een project gaan uitzoeken dat bij me past. In de weekenden heb ik tijd vrij om allerlei uitstapjes te maken.

Met gezonde kriebels in mijn buik van de spanning, ben ik nu bezig met de laatste voorbereidingen.... mijn koffer inpakken (wat nog een hele klus is als je kleding voor een maand moet uitzoeken) , nog wat leesvoer kopen voor onderweg, appartementje poetsen,enz...

Ik vind het erg spannend omniet precies te weten waarik terecht kom en wat ik kan verwachten.Maar ik heb er al heel veel zin in!

Ik zal jullie via deze website op de hoogte houden van mijn tijd daar.

Heel veel lieve groeten,

Anniek