Woensdag 20 juli

Vanmorgen ben ik zo enorm geschrokken. Om half 6 was er vuurwerk bij het huis van mijn gastgezin. Tito, de zoon van mijn gastfamilie, is vandaag jarig en hier is het dan gebruikelijk om smorgens vuurwerk af te steken.
Omdat ik toch al vroeg wakker was, heb ik nog maar even Spaans gestudeerd. Daarna al vroeg ontbijt gehad. Ik krijg zoveel te eten al smorgens... vandaag pannekoekjes met aardbeien, brood en cornflakes. Ik probeer de moeder van mijn gastgezin iedere keer uit te leggen dat ik niet zoveel eet, maar volgens mij begrijpt ze me niet echt. Dus ik probeer maar netjes mijn bord leeg te eten. Ik denk dat ikhier zeker weleen aantal kilos bijkom van al het eten.
Vervolgens weer naar school gegaan omSpaans te leren. De taal blijft zo moeilijk....Ik kan nog niet echt hele zinnen maken. Maar gelukkig heb ikna schooltijd altijd Rochelle om meheen. En zij kan wel een beetje spaans spreken.
Tijdens mijn lunch bij mijnfamilie vandaag hadden we chocoladecake omdat Tito jarig is. Tito en ik kunnen het erggoed met elkaar vinden en praten veel en hijvroeg me daarom om smiddags met zijn vrienden samenzijn verjaardag te vieren. Maar ikhad helaas al afgesproken om in het weeshuis te gaan werken.
Na het werk ben ik met Rochelle een cadeautje gaan zoeken voor Tito. We hebben een chocolaterie gevonden die echt heerlijke chocola verkoopt, dus heb hem een doosje met verschillende chocolaatjes gekocht. Hij was er erg blij mee.
Savonds heb ik nog even met moeder en vader een klein gesprekje in het spaans gevoerd. Het was nog veel handen en voeten werk, maar zij vertelden mij dat ik voor die drie dagen dat ik spaans heb gehad al veel kan zeggen.

Donderdag 21 juli

Vandaag eigenlijk een normale dag gehad.Smorgens spaansles, smiddags gewerkt inhet weeshuis endaarna metRochelleeen stukje gelopenen boodschappen gedaan. Daarna ben ik de hele weg naar huis vergezeld door een jongen uit Xela. Hij was erg opdringerig en wildemij Salsalessen aanbieden. En hij bleef maar met mij meelopen. Denk dat ik te aardig ben... Hier krijgen Europese en Amerikaanse vrouwen heel veel aandacht. Op mijn weg van en naar school is het heel normaal dat op z'n minst vijf auto's toeteren, heel veel jongens me proberen aan te spreken en dat ze naarme fluiten.Hetis leuk om aandacht te krijgen, maar hier heb ik het gevoel dat er de hele tijdnaarme gekeken wordt enal die aandacht is soms erg storend.Maar raak er nu een beetje aan gewend en probeer het te negeren. Maar ik verheug me heel erg op morgen! Dan ga ik met Rochelle en nog drieAmerikaanse studenten naar Lago Atitlan. Het moet daar zo mooi zijn.Kan niet wachten tot ik kan gaan.Ookga ik morgen skypen met mijn ouders. Het zalfijn zijn omweer evenNederlands te kunnen spreken,want ik spreek hier alleen maarEngels ofSpaans.

Vrijdag 22 juli

Vanmorgen was ik al vroeg wakker.Ik moest mijn spullen inpakken voor het weekend weg endaarnaal mijn andere spullen. Ikheb vandaag namelijk een nieuwe kamer gekregen. Eenstudent is vandaag weer naar huis vertrokken, dus ikmag nuhaar kamer hebben.En die is zoveel beter! Ik heb mijn eigen badkamer en toilet en een tweepersoonsbed.Dat is zo fijn, want nuhoef ik smorgens niet meer op dedouche te wachten. Ik wilde vandaag eigenlijk ook met mijn lerares naarMarimba muziek gaan luisteren. Een activiteit die doorXelas Maya, mijn spaanse school, wordt georganiseerd. Helaas ginghet op het laatste moment niet door. Ik heb wel heel langmet mijn ouders gekletst op skype.Het was fijn om ze weer even te spreken. Envanmiddag eindelijk vertrokken naar Lago Atitlan! Het waseen reisvan twee uur door de bergen. Ben erg wagenziek geworden, maar het wasde moeite waard.Het is daar zo mooi! Lago Atitlan is zeker een van de mooiste plekken die ik ooit heb bezocht! Bekijk zeker even mijn foto's. We kwamen in de avond aan inPanajachel, een dorpje rond het meer vanAtitlan.Een erg gezellig dorpjemet eenmarkt, waar allerlei lokale spulletjes worden verkocht. We zijn gaan etenin een restaurant aan het meer, met een super uitzicht! Daar hebben welekkere cocktailsgedronken.Cocktails zijnhier zo goedkoop, hooguit 3 euro!

Zaterdag 23 juli

Verjaardag van mijngrotezus, waar ik helaasbij kon zijn. Maar heb wel aan je gedacht, zussie! Vandaag was zo'nonvergetelijke dag!! We zijn smorgensmet de boothet meer overgestokenomSan Marcuste bezoeken.En wat was het mooi daar. Kevin bedankt voor de tip!Het is een klein dorpje, waar nog weinig toerisme is en zoveel natuur.De drie andere studenten,Warren, Ruthie en Lizzie, hebbenhier een hotel geboekt, omdat zij hier wilden blijven.Rochelle en ik wildenliever in Panajachel blijven, omdat daarsavonds meer te doen is en omdat we geen zin hadden om weer met onze spullen te slepen. Eenmaal een hotel gevonden, zijn we de omgeving gaan verkennen.We zijn bij een natuurgebied aangekomen,met een schitterend uitzicht op het meer. Daar wasook een plek waar jongeren van de rotsen springen!! Omdat we ons niet wilden laten kennen, zijn wij ook van derotsen gesprongen! Je leest het goed, ook ik heb me over mijn angst heen gezet en ben van de rotsen af het meer in gesprongen!!Wauw,het was zo eng, maarhet gaf ook zo'n kick!!! Daarnahebben we samen in het zonnetjelunch gehad. Het is hier zo'n lekker weer! Een stuk warmer dan in Xela en geen regen! Vervolgenszijn Rochelle en ik met de boot naar San Pedro gegaan, een ander dorpje aan het meer.Hier was het wat rustiger dan in Panachel, maar we hebben er heerlijk even rondgelopen. We konden niet lang blijven omdat de laatste boot om vijf uur terug ging. Savonds hebben we pizza gegetenin eenrestaurant in Panachel encocktails gedronken in hetHard rock cafe. Het was een topdag!

Zondag 24 juli

Vandaag zijnRochelle en ik alweer vroegvertrokken naar San Pedro. We hebben daar drie uur lang paard gereden. Onze gids bracht ons naar allerlei mooie plekken. We zijn bij een strandje aan het meer geweest en hebben verschillende bijzondere planten en bomen gezien, waaronder bananenbomen,plantjes waar notenaangroeien en koffieplantages. Ook hebbenwe de mooiste uitzichten op het meer gezien! Daarna zijn we naarSantiago gegaan, een ander dorp aan hetmeer.Hier was een grote markt,alleen de verkopers waren erg opdringerig.Ze besprongen zelfs bijna de boot om spullen te verkopen. We hebben daar weer lekkergegeten en moesten daarna alweer snelgaan. Om vijf uur vertrok ons busjeterug naar Xela. Deze keer ben ikgelukkig nietwagenziek geworden.Eenmaal aangekomen in Xela, was mijn gastfamilie zo blij om me weer te zien. Zestondenal voor het huis te wachten en wilden megelijk helpen met al mijn spullen. Ze zijn zo gastvrij. Echt leuk om zo thuis te komen!We hebben aan tafel wel een uur gekletst over mijn weekend en ik hebhen al mijn fotoslaten zien.Daarna heb ik nog even met Tito gekletst. Hij heeft beloofd me binnenkort op de motormee te nemennaar het strand. Super!!

Maandag 25 juli

Eindelijk begin ik een beetje spaans te praten! Ik kan al kleine zinnetjes maken!En ikversta ook steeds meer!Het geeft zo'n fijn gevoel om eindelijk een beetjemet mensen te kunnen communiceren. Smiddags weer in het weeshuis gaan werken. Het onderwijs dat de kinderenhier krijgen is zo beperkt. Een meisje van 12 was bijvoorbeeld bijna de hele middag alleen maar bezig met het overschrijven van een tekst. En andere kinderen van haar leeftijd warenbezig methet inkleuren van letters. Zo jammer. Ik hoop dat mijn Spaans snel goed genoegis om wat meer met hen te kunnen doen. Na mijn werk in het weeshuis ben ik naar het internetcafe gegaan om mijn mailtjes te lezen en al jullie berichtjes. Zo leuk om zoveel berichtjes te krijgen! Dat geeft me echt een goed gevoel! En ik heb met Rochelle foto's uitgewisseld van ons weekendje weg. We hebben zoveel mooie foto's gemaakt!

Dinsdag 26 juli

Vandaag was een feestdag in hetweeshuis.We hebben de verjaardag gevierd van alle kinderen die in juli jarig waren. Echt zo leuk! Er kwam eengroepje mensen optreden. Zo was er een goochelact, heelveel muziek en dans en kregen de kinderen allemaal snoepjes en taart. Geweldig om de kinderen hier zo blij te zien!De kinderen die hier in het weeshuis zitten hebben het zozwaar. Veel van hen zijn hier omdathun ouders geweldadig waren,drugsgebruiken en/of de kinderen gewoonweg nietmeer willen hebben. De kinderen kunnen daarom ook heel emotioneel zijn envragenveel om liefde en aandacht.Ikhoorde vandaag dater in het weeshuis ongeveer 70 kinderen wonen. Ik zieervaak maar een stuk of 20, omdat de andere kinderen in andere klassen of groepen verblijven. Namijn werk ben ik met Rochelle cadeautjes gaan kopen voor haar familie. Zij gaat namelijk donderdag weer naar huis. Ik zal haar zogaan missen, want zij is toch wel mijn beste vriendinnetje over hier. We hebbeniedere dag samen doorgebracht, dus het zal vreemd zijn zonderhaar. Gelukkig leer ikhier steedsmeer mensen kennen.

Woensdag 27 juli

Vandaagben ik tijdens mijn Spaans les met mijn leraresYadira naarMarimba-muziek gaan luisteren.Het wastypische muziek uitGuatemala.De muziek klonk erg goed en na het kleine concertje mochten we zelf ook proberen de instrumenten te bespelen.

Smiddags heb ik mettwee kinderenin het weeshuis huiswerk gemaakt.Kinderen van 11 elf jaar die als huiswerkde tafels 1 t/m 5 op een getallenlijn moesten tekenen. Het is als lerares erg triest om te zien hoe laag het onderwijsniveau van de kinderen hier is.

Savonds zijn we met een groep studenten een hapje gaan etenin een indiaas restaurant. Tito, de zoon van mijn familie, is ook mee gegaan.Na het etenzijn we met z´n allen op stap gegaan. In het danscafe hebben we gratis salsales gehad en daarna was iedereen vrij om de dansvloer op te gaan. Het was erg gezellig. We hebben heel veel gedanst en lekkere mohitos gedronken. Helaas kon ik niet te lang blijven, want de volgende dag moest ik weer vroeg op voor mijn spaansles.